कविता: खोजेमा किनारा मिल्छ

टुटेको ताराले उज्यालो दिए पनि कति देला ?

झरेको फूलमा सुवास  भए पनि कति होला ?

जसको लक्ष्य नै छैन त्यो डुङ्गा आँखिर डुब्छ 

अदृश्य यदि भए पनि खोजेमा किनारा मिल्छ 

दृढ संकल्प भए सारा बाधा तर्न सकिन्छ 

अनुशरण गरेर पनि अगाडि सर्न सकिन्छ 

भन्दछन् यस लोकमा अप्राप्य केही पनि छैन

तर संघर्षको भने विकल्प केही पनि छैन

सच्चा अठोट लिई हिंडेमा मन दिग्भ्रमित हुँदैन   

दधीचिको तपश्या कहिल्यै इन्द्रद्वारा भंग हुँदैन

सुमार्ग रोजी निरन्तर जो उन्नति पथमा हिंड्छ 

सफलताले हाँसी हाँसी उसलाई अँगाल्दछ 

आत्मा मनको वशमा भए त्यसको गति के होला 

चरित्रमा दाग लागे त्यसको मूल्य के रहला  

जसको आधार नै छैन त्यो सहारा के देला

प्रतिभाहीन व्यक्तिले राष्ट्रलाई के देला ?