गजल

 

उठेथ्यो भोकको ज्वाला त्यसै छोपेर सुस्तायो

खुला आकाशको च्यादर त्यही ओढेर सुस्तायो ।

 

सधैं मजदूरी हो उसको सनातन धर्म, संस्कृति

कहाँ गै गर्नु मजदूरी यही सोचेर सुस्तायो ।

 

कुनामा सर्वहारा देवताको मूर्तिसामु गै

गुनासा, पीर जे जे छन् सबै पोखेर सुस्तायो ।

 

अझै जगमा अँध्यारोको उही साम्राज्य कायम छ

उज्यालो भोलिका सपना भने कोरेर सुस्तायो ।

 

कथा लेख्छु सुदामाsको भनी भन्दै थियो कृष्ण

परंतु तप्त आँसुमा कलम चोबेर सुस्तायो ।